1e prijs
Jeannette Coppens

zomermaaltijd

aan lange tafels zaten wij rond
de rijkbeladen dis vol Indisch eten
herinnering aan vroeger, niets had zij vergeten
de rozen geurden om ons in de avond

en zij, zo stralend blij, wist zich omringd
door ons en al haar goede vrienden
als wij keer op keer onszelf bedienden
genoot zij lachend: een opgewonden kind

en ieder jaar opnieuw, tot op die dag
dat wij buiten zaten en zij binnen lag
maar ramen open, zodat zij ons kon horen

een zomermaaltijd is sindsdien als nooit tevoren
een hecht met elkaar verbonden zijn, en och,
soms hoor ik in de rozenruis haar lachen nog



2e prijs
David Troch

amputatie

moest je dat? mijn benen het dansen beletten? god,
dj, eender wie, zet die verdomde chemical brothers
af. zij werd daar al altijd hoorndol van. wat doe
ik hier? block rockin? beats. in hemelsnaam. hoe
baldadig staan ze daar? kijk eens aan, bespottelijk,
die slingerende lijven. waarom ook niet? stroboscoop
erop. strooi hormonen als confetti in het rond.

en drink en toast en snuif desnoods. ga jezelf een
eeuwigheid te buiten. ja, jij, flierefluiter. wis
en waarachtig: vergeet! geen genade, nee. vannacht
is er niets hartgrondig mis. je gemis is wat het is.
het is wat. wat is het? wat het is. is het wat? fraai
spiegelbeeld dat daar zijn handen wast. echt, ik wil
wel wakker worden, maar er is geen zondag meer.



3e prijs
Martin van Kralingen

Laat maar waaien

Één had een mand vol kippen mee,
een ander honderdzeven trostomaten.
En ik de wind, die kwam vandaag toch al van zee,
een pick-up en een koffer 33toeren platen.

Maar ‘t draaide veel te heftig in je hoofd, helaas,
zei je. En Limburgse blauwe schimmelkaas
dat kon je ook al niet bekoren. Nee,

nog liever ga ik voor een vroege uitvaart heen,
maar heb de wind terug opnieuw niet mee

nu na dit feest en dat geslemp van vette borden.
Laat mij met rust, zat rode wijn en Verdi opera’s
gewoon maar dichter in mijn doodse stilte worden.
In simpel sufgetob over wat rijm op varkenshaas
bij open raam en volop harde wind van zee.



eervolle vermelding
Kees Keizer

Knalfuif

Aan de boorden van het kratermeer
in het gestolde hart van moeder Aarde
liggen de plastic lepeltjes, de servetten

verkreukeld. Zwaveldampen ontsmetten
het gebeente van de te laat vertrokken gastheer
wachtend tot al het feestgedruis bedaarde

Nog regent het as over vergeten jassen
waarin versteende grimassen
veel duiden maar niets meer zeggen
voor doden stil en niets meer uit te leggen

Voor eeuwig lijkt de dis gedekt
in kringen lava, in roet gevlekt

Ooit zal de kegel die het festijn naar binnen zoog
ontwaken en feesten spuwen tot aan de regenboog.



eervolle vermelding
Johanna W. Adriaanse-Roelse

Al dertien wordt hij
en hij gaat uit eten
met twee vrienden.

Het grote-mensen-restaurant
gereserveerd voor drie.

En als zij
klokke elf
gezamenlijk weer arriveren
zoekt - heel gewoon -
de jarige
zijn plek op vaders knie.



eervolle vermelding
Mika

Vrijdagavond

Ik hoor mezelf praten
tegen iemand met een wenkbrauwpiercing
en speel in een film
waarin ik heel charmant overkom

In een hoek gesmeten
een vormeloze bult jassen
de mijne onderop
verstrengeld om een ledemaat

Sommige drukken me aan de borst
en bezweren een vriendschap
die al een poos gestorven is
maar refereert aan vroeger tijden

We nemen er nog een
om de leegte te vullen



eervolle vermelding
Inge Zwart

Feest

feestvarkens en slingerapen
in een walmende parade
rookwolken en bierglazen
stapelen zich het apelazarus

ik wikkel een lok haar
als serpentine om mijn vinger
en blaas een denkballon op
een zinvol vat voor zinnen

zuur zweet vult elke ademteug
zuurstof lijkt een zeldzame traktatie
ik laat de beestenboel de boel
ademloos ren ik naar huis

daar prik ik mijn tekstballon stuk
woorden vallen in een gedicht



eervolle vermelding
Els de Zwarte

wat wil je voor je verjaardag?

dromen over appelschimmels
die draven op de rode aarde
dan vleugels krijgen en vanuit de lucht
jouw hemellichaam zien
misschien voorzichtig dichterbij
met zachte handen pleisters plakken
je peenhaar zoenen en dan rrroettsssjjj
de winter in